ΒΕΡΙΚΟΚΟ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ: ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΑΞΙΑ

Οργανοληπτικά Χαρακτηριστικά

• Πορτοκαλοκίτρινο φρούτο

• Ιδιαίτερα σαρκώδες

• Χυμώδες

•  Με πλούσια γλυκιά γεύση 
  

 Ζουμερό, δροσιστικό, χρωματιστό, λαχταριστό, το καλοκαιρινό φρούτο αυτό αποτελει την τέλεια λιχουδιά και παράλληλα προσφέρει στον οργανισμό μας ανεκτίμητα οφέλη.Το βερίκοκο είναι ένα από τα αγαπημένα καλοκαιρινά φρούτα στα περισσότερα μέρη του κόσμου. Το χρυσαφί- πορτοκαλί χρώμα του και η βελούδινη επιφάνειά του, το κάνουν ιδιαίτερα αγαπητό σε πολλούς.

 Στην παραδοσιακή ιατρική το βασικό φαρμακευτικό τμήμα του ήταν ο πυρήνας του. Επίσης, θεωρείται πηγή ζωής και μακροζωίας ενώ ο Νομπελίστας G.S.Whipple, το 1934, χαρακτήρισε το βερίκοκο ισάξιο του συκωτιού όσον αφορά την αναδημιουργία της αιμοσφαιρίνης.
Παγκοσμίως την μεγαλύτερη παραγωγή την έχουν οι Η.Π.Α. και πιο συγκεκριμένα η Καλιφόρνια, ενώ ακολουθούν το Ιράν, η Κίνα, η Ισπανία, η Συρία και η Γαλλία. Η Ελλάδα κατέχει την 6η Θέση στην Ευρώπη με παραγωγή μεγαλύτερη από 40.000 τόνους το χρόνο.

To βερίκοκο έχει αρκετά οφέλη για την υγεία.

 1. Βελτιώνει την όραση: Μελέτες έχουν αποδείξει πως  κατανάλωση τριών ή περισσότερων μερίδων βερίκοκου τη μέρα, μειώνει τον κίνδυνο εκδήλωσης εκφύλισης της ωχράς κηλίδας, μιας από τις πρωταρχικές αιτίες της απώλειας όρασης στους ηλικιωμένους. Τα βερίκοκα περιέχουν επίσης βιταμίνη Α σε μεγάλη ποσότητα, που είναι ένα πολύ καλό αντιοξειδωτικό, και αποτρέπει από την εμφάνιση καταρράκτη .

2. Βελτιώνει την πεπτική υγεία: Το βερίκοκο περιέχει φυτικές ίνες και βοηθάει στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας και σε πολλές πεπτικές διαταραχές όπως η εκκολπωμάτωση  και oι αιμορροΐδες .

3. Προωθεί την υγεία της καρδιάς: Το βερίκοκο, περιέχει β-καροτένιο το οποίο βοηθά στη μείωση της οξείδωσης της LDL χοληστερόλης  που μπορεί να οδηγήσει στην αρτηριοσκληρωση. Αυτό παίζει σημαντικό ρόλο στην πρόληψη των καρδιακών παθήσεων,ενώ παράλληλα ενδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα.

4. Προωθεί την υγεία του δέρματος: Το βερίκοκο χρησιμοποιείται πολύ στη βιομηχανία της ομορφιάς. Η αγορά είναι γεμάτη από κρέμες, σαπούνια και ενυδατικά προϊόντα από βερίκοκο. Η περιεκτικότητα του φρούτου αυτού σε βιταμίνη Α καταπολεμά την ακμή και τα εξανθήματα και βελτιώνει την υφή του δέρματος.

Αξίζει να σημειωθεί πως τελευταίες έρευνες έχουν δείξει πως το κουκούτσι του βερίκοκου ασκεί αντικαρκινική δράση.

Ας δούμε τώρα , την θρεπτική του αξία,όπως δίδεται από το USDA.

"Κοιλιοκάκης" ο λόγος

Σε προηγούμενο άρθρο αναφέρθηκε η κοιλιοκάκη,στατιστικά και άλλα  στοιχεία εμφάνισής της στον γενικό πληθυσμό.Παρακάτω γίνεται μια εμβάθυνση σχετικά με την ασθένεια αυτή.

Η κοιλιοκάκη είναι μια κατάσταση αυξημένης ανοσολογικής απόκρισης κατά την κατανάλωση  γλουτένης σε γενετικά ευαίσθητα άτομα . Η Γλουτένη είναι μια πρωτεΐνη που είναι παρούσα στο σιτάρι , το κριθάρι και τη σίκαλη . Ιστορικά , η κοιλιοκάκη εικαζόταν πωςι είναι ασυνήθιστη . Ωστόσο , πληθυσμιακές μελέτες έχουν εντοπίσει ότι είναι πιο κοινή από ό, τι  θεωρείτο μέχρι σήμερα .

Η κοιλιοκάκη συνδέεται κυρίως με γαστρεντερικά συμπτώματα ( όπως διάρροια, κοιλιακό άλγος, φούσκωμα , δυσκοιλιότητα και δυσπεψία ) , καθώς η χρόνια φλεγμονή του λεπτού εντέρου είναι ένα χαρακτηριστικό της ανοσολογικής απόκρισης στη γλουτένη . Ωστόσο , μη γαστρεντερικά χαρακτηριστικά της κοιλιοκάκης έχουν αναγνωρίστεί  σε άτομα που παρουσιάζουν την ασθένεια. Μερικοί άνθρωποι με κοιλιοκάκη δεν έχουν εμφανή συμπτώματα .

Η κοιλιοκάκη θεωρείται ότι είναι πιο διαδεδομένη σε άτομα με αυτοάνοσες παθήσεις όπως ο διαβήτης τύπου 1 ή αυτοάνοση ασθένεια θυρεοειδούς , και σε συγγενείς πρώτου βαθμού των ατόμων με κοιλιοκάκη.

Η κοιλιοκάκη μπορεί να διαγνωσθεί σε οποιαδήποτε ηλικία ( μετά την εισαγωγή των τροφίμων που περιέχουν γλουτένη για το βρέφος ,μετά τον απογαλακτισμό ) , και παρουσιάζεται σε παιδιά και ενήλικες.

Λόγω του ετερογενούς χαρακτήρα των σημείων και των συμπτωμάτων της , και την ιστορική πεποίθηση ότι αυτό δεν είναι μια κοινή ασθένεια , υπάρχει ανησυχία ότι η κοιλιοκάκη συχνά παραβλέπεται και , κατά συνέπεια, δεν γίνεται διάγνωση . Ως αποτέλεσμα, οι άνθρωποι μπορεί να παρουσιάσουν  στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια περίθαλψη σε πολλές περιπτώσεις και με μια σειρά από συμπτώματα πριν από τη διάγνωση . Η καθυστερημένη διάγνωση είναι μια ανησυχία , διότι τα συμπτώματα της κοιλιοκάκης παραμένουν χωρίς θεραπεία και λόγω των πιθανών μακροπρόθεσμων επιπτώσεων της στον μεταβολισμό.
Υπάρχει επίσης κάποια αβεβαιότητα σχετικά με το ποια από τις ορολογικές δοκιμασίες είναι οι πλέον κατάλληλες για χρήση στη διαγνωστική διαδικασία για την κοιλιοκάκη . Μικρή εντερική βιοψία χρησιμοποιείται ως πρότυπο αναφοράς για τη διάγνωση της κοιλιοκάκης .

Αν και δεν υπάρχει συνεχιζόμενη συζήτηση σχετικά με την πιθανότητα της διάγνωσης χωρίς την ανάγκη για μια εντερική βιοψία , γίνεται δεκτό ότι σήμερα είναι αναγκαία για μια οριστική διάγνωση .

Αυτή η σύντομη κλινική κατευθυντήρια γραμμή αποσκοπεί στη βελτίωση της φροντίδας των παιδιών και των ενηλίκων με αδιάγνωστη κοιλιοκάκη κάνοντας τεκμηριωμένες συστάσεις σχετικά με την αναγνώριση του , και σχετικά με τη χρήση ορολογικών δοκιμών για την άμεση παραπομπή προς την οριστική διάγνωση από εντερική βιοψία .
Αυτή η κατευθυντήρια γραμμή χρησιμοποιεί την καλύτερα διαθέσιμη κλινικά-αποτελεσματικά στοιχεία  και τη σχέση κόστους -αποτελεσματικότητας , τα οποία αναλύονται και συζητούνται από την GDG για να αναπτύξει συστάσεις . Η GDG εξέτασε τα σημάδια και τα συμπτώματα , τις συνθήκες που πιθανόν να συνυπάρχουν με την  κοιλιοκάκη , το ρόλο των ορολογικών δοκιμών στη διαγνωστική διαδικασία έως την παραπομπή για βιοψία του λεπτού εντέρου , και τις ανάγκες των ασθενών σε όλη αυτή τη διαδικασία .

Τα σημάδια,συμπτώματα και συνθήκες

Τα σημάδια-συμπτώματα
1.Χρόνια διάρροια
2.Μειωμένη ανάπτυξη στα παιδιά
3.Επίμονα ή ανεξήγητα γαστρεντερικά συμπτώματα που περιλαμβάνουν ναυτία και εμετό
4.Παρατεταμένη κόπωση
5.Επαναλαμβανόμενο κοιλιακό άλγος ,κράμπες,διάταση
6.Ξαφνική ή αναπάντεχη απώλεια βάρους
7.Ανεξήγητη σιδηροπενική αναιμία ή άλλες μορφές αναιμίας

    

Συνθήκες

1.Αυτοάνοση νόσος θηροειδούς

2.Ερπητοειδής δερματίτιδα

3.Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

4.Διαβήτης τύπου 1

5.1ΟΥ βαθμού συγγενείς με κοιλιοκάκη

Η Θεραπεία

Η θεραπεία της κοιλιοκάκης είναι απλή και συνίσταται στην ευλαβική και δια βίου αποφυγή τροφών που περιέχουν γλουτένη. Η βελτίωση είναι συνήθως θεαματική και επιτυγχάνεται εντός ολίγων εβδομάδων. Η συνηθέστερη αιτία αποτυχίας της θεραπείας είναι η μη συμμόρφωση του ασθενούς. 

Η δίαιτα χωρίς γλουτένη για τα άτομα με κοιλιοκάκη πρέπει να είναι αυστηρή. Η λήψη μικρών ποσοτήτων γλουτένης, ακόμη κι όταν δεν ακολουθείται από έκδηλα κλινικά συμπτώματα, έχει σοβαρές συνέπειες όσον αφορά την αντίδραση του εντερικού βλεννογόνου.

 Η αυστηρή συμμόρφωση σε δίαιτα χωρίς γλουτένη δια βίου σχετίζεται εξ ορισμού με ακέραιο εντερικό βλεννογόνο και σύμφωνα με μελέτες εξασφαλίζει αποκατάσταση των επιπέδων Fe στο ορό των ασθενών με κοιλιοκάκη,αποκαθιστά το ισοζύγιο Ca και το οστικό μεταβολισμό, ενώ έχει αρνητική συσχέτιση με την εγκατάσταση αυτοάνοσων νοσημάτων.

Ενδεχομένως κατά την αρχή της διάγνωσης να χρειαστεί εκτός από δίαιτα χωρίς γλουτένη να εφαρμοστεί και δίαιτα χωρίς λακτόζη, σε άτομα που ανέπτυξαν υπολακτασία ως δευτεροπαθή εκδήλωση της κοιλιοκάκης.

Με τη συνεργασία του διαιτολόγου θα πρέπει να διαμορφωθεί ένα τέτοιο διαιτολόγιο, που όχι μόνο θα είναι ελεύθερο γλουτένης, αλλά θα είναι ταυτόχρονα ισορροπημένο και θα καλύπτει τις αυξημένες διατροφικές απαιτήσεις των ατόμων με κοιλιοκάκη.

Σε γενικές γραμμές αποφεύγονται τροφές όπως:

 ψωμί, αλεύρι, ζυμαρικά και άλλα αρτοσκευάσματα, τα οποία μπορούν να αντικατασταθούν από ανάλογα προϊόντα από σιτάλευρο από το οποίο έχει αφαιρεθεί με ειδική επεξεργασία η γλουτένη.

 Στη χώρα μας τα προϊόντα αυτά κυκλοφορούν με το όνομα Glutafin. Άλλες τροφές χωρίς γλουτένη, που μπορούν να αποτελέσουν πολύτιμα στοιχεία στη διατροφή του ασθενούς με κοιλιοκάκη, είναι :

το κρέας, το κοτόπουλο, το ψάρι, τα όσπρια, τα λαχανικά καθώς και δημητριακά όπως το ρύζι και το καλαμπόκι.

Προσοχή απαιτείται όσον αφορά την κατανάλωση βιομηχανοποιημένων προϊόντων (πατατάκια, σοκολάτες, παγωτά κ.α) στην παρασκευή των οποίων πολύ συχνά χρησιμοποιείται γλουτένη η οποία ακόμα και σε μικρές ποσότητες ασκεί ταχύτατα τοξική επίδραση στον εντερικό βλεννογόνο με αποτέλεσμα την υποτροπή της νόσου.

Τα βιομηχανοποιημένα προϊόντα στα οποία αναγράφεται η ένδειξη «ελεύθερο γλουτένης» είναι ασφαλή προς κατανάλωση. Σπάνια, η νόσος δεν υποχωρεί παρά την απόσυρση της γλουτένης. Σε αυτές οι περιπτώσεις «ανθεκτικής» κοιλιοκάκης» μπορεί να βοηθήσει η προσθήκη στεροειδών, ενώ η παρουσία υποεπιθηλιακού κολλαγόνου στη βιοψία είναι κακό προγνωστικό σημείο, και συνήθως οι ασθενείς καταλήγουν είτε από τις μακροχρόνιες συνέπειες της δυσαπορρόφησης, είτε από ανάπτυξη εντερικού λεμφώματος, ανθεκτικού στη θεραπεία.

Πηγές: Κ.Δημοσθενόπουλος,Ειδικός Διατροφικής Αγωγής
Pupmed,NCBI

Η ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ "ΚΛΕΙΔΙ" ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΚΡΟΖΩΙΑ (ΤΟΥ Κ. ΤΟΥΤΟΥΖΑ & Χ.ΣΤΕΦΑΝΑΔΗ )

Δεν είναι η ευμάρεια το «κλειδί» για μία υγιεινή ζωή. Το υψηλό βιοτικό επίπεδο διασφαλίζει -σε έναν βαθμό- μία καλή ποιότητα ζωής, αλλά μία σειρά άλλων παραγόντων μπορεί να οδηγήσει σε μία υγιή ζωή.

«Η παρατηρούμενη μακροβιότητα στην Ικαρία έρχεται σε αντιπαράθεση με τα μέχρι τώρα γνωστά δεδομένα που συνδύαζαν τη μακροβιότητα με το υψηλότερο κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο», ανέφεραν ο καθηγητής Καρδιολογίας Χριστόδουλος Στεφανάδης και ο επίκουρος καθηγητής Κώστας Τούτουζας στο πλαίσιο του πρόσφατου Διεθνούς Συνεδρίου Καρδιαγγειακής Ιατρικής.
Φαίνεται -είπαν- ότι η μακροχρόνια κατανάλωση μεσογειακού τύπου διατροφής σε συνδυασμό με την ορεσίβια ζωή και τη χαλιναγώγηση του στρες να έχουν σημαντικό ρόλο, χωρίς όμως οι ακριβείς μηχανισμοί να έχουν διευκρινιστεί πλήρως.
Τέσσερις στους πέντε Ικαριώτες καταναλώνουν πάνω από 150 γραμμάρια ψάρια την εβδομάδα. Η συχνή εβδομαδιαία κατανάλωση ψαριού σχετίζεται με καλύτερη διατασιμότητα της αορτής, δηλαδή καλύτερη αγγειακή ηλικία. Η κατανάλωση ημερησίως 100 γραμμαρίων ψαριού αυξάνει κατά 121% τη διατήρηση της καλής νεφρικής λειτουργίας.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν πως όσοι ακολουθούν τη μεσογειακή διατροφή (ψάρια, φρούτα, λαχανικά, όσπρια, τσάι), εμφανίζουν σε μικρότερη συχνότητα παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακό. Το ίδιο διατροφικό μοντέλο έχει θετική επίδραση ακόμη και σε διαβητικά ηλικιωμένα άτομα, καθώς βελτιώνει τον γλυκαιμικό έλεγχο και την αορτική διατασιμότητα, γεγονός που είναι πολύ σημαντικό στους διαβητικούς, οι οποίοι έχουν σημαντική αρτηριακή σκληρία.
Ευεργετική είναι η επίδρασή της και στις σεξουαλικές επιδόσεις. Η καθημερινή κατανάλωση ελαιολάδου έχει -ακόμη και στους ηλικιωμένους- θετικό ρόλο στην ερωτική τους ζωή, με καλύτερα ποσοστά ικανοποίησης!
Η καρδιά και τα αγγεία προστατεύονται και από την καλή διάθεση.
Οι μελέτες δείχνουν ότι η μεσογειακή δίαιτα βελτιώνει τα μεταβολικά χαρα κτηριστικά, ενώ το ψάρι περιορίζει την κατάθλιψη. Η κατανάλωση τριών έως πέντε μερίδων ψαριού την εβδομάδα βελτιώνει τα ποσοστά κατάθλιψης.
Για να αποφεύγονται προβλήματα στην υγεία απαιτείται και λελογισμένη χρήση φαρμάκων. Οι Ελληνες υπερκαταναλώνουν φάρμακα -όπως αντιβιοτικά-, με αποτέλεσμα να εμφανίζουν ανθεκτικά μικρόβια και σοβαρές λοιμώξεις.
Τον κώδωνα του κινδύνου έκρουσε και ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου (ΠΦΣ) Θεόδωρος Αμπατζόγλου, αναφέροντας ότι δεν είναι δυνατό να γίνεται υπερκατανάλωση και διάθεση των μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων από σούπερ μάρκετ.
Τα σκευάσματα αυτά -εξήγησε- δεν παύουν να είναι φάρμακα και να χορηγούνται υπό την επίβλεψη ειδικού. Σε συνδυασμό με άλλες ουσίες μπορεί να δημιουργήσουν παρενέργειες, άρα και κίνδυνο για τη ζωή των ασθενών.

Ο τρόπος χορήγησής τους, η δοσολογία, η συχνότητα λήψης και οι αλληλεπιδράσεις τους στη συγχορήγησή τους με άλλα φάρμακα είναι συνεχώς ζητούμενο, προκειμένου να αποφευχθούν προβλήματα ασφάλειας των φαρμάκων στους ασθενείς.
Βασικό «εργαλείο» για να διαφυλάξουμε την υγεία μας είναι οι προληπτικές εξετάσεις. Το τακτικό τσεκ απ περιλαμβάνει -ανά φύλο- τα εξής:
Στους άνδρες, ετήσιο τσεκ απ: γενική αίματος, καθίζηση, γενική ούρων, ουρία, σάκχαρο, ουρικό οξύ, χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, ολικά λιπίδια. Καρδιογράφημα και τεστ κόπωσης μετά την ηλικία των 40 ετών και ειδικά στους καπνιστές και άτομα με προδιαθεσικό παράγοντα (υπέρταση, παχυσαρκία, διαβήτη, χοληστερίνη, κληρονομικότητα). Ακτινογραφία θώρακος μετά τα 40 (για τους καπνιστές). Εξέταση προστατικού αντιγόνου (PSA) μετά τα 55.
Στις γυναίκες, ετήσιο τσεκ απ: γενική αίματος, καθίζηση, γενική ούρων, ουρία, σάκχαρο, ουρικό οξύ, χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, ολικά λιπίδια. Τεστ ΠΑΠ (κάθε χρόνο), τακτική αυτοεξέταση μαστών. Μαστογραφία αναφοράς στα 40 και στη συνέχεια σε συνεννόηση με τον γιατρό. Καρδιογράφημα και τεστ κόπωσης μετά την εμμηνόπαυση. Ακτινογραφία θώρακος μετά τα 40 (για τις καπνίστριες). Μέτρηση οστικής μάζας μετά τα 50 και επανάληψη ανά 2-3 χρόνια.


πηγη :TO BHMA

ΠΟΙΑ ΒΙΤΑΜΙΝΗ ΣΥΜΒΑΛΛΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΙΤΗΣ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ

Πρόσφατα ερευνητικά δεδομένα από τη μελέτη CMAJ υποστήριξαν ότι η τεχνητή γονιμοποίηση έχει μεγαλύτερη επιτυχία μεταξύ εκείνων των γυναικών που παρουσιάζουν επαρκή επίπεδα βιταμίνης D.
Η μελέτη διεξήχθη στο νοσοκομείο Mount Sinai του Τορόντο και συμπεριέλαβε 173 γυναίκες που υποβλήθηκαν στη διαδικασία τεχνητής γονιμοποίησης.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι γυναίκες με φυσιολογικά επίπεδα βιταμίνης D στην αιματική κυκλοφορία είχαν 52.7% πιθανότητα μιας επιτυχούς σύλληψης και εγκυμοσύνης μετά από τη διαδικασία της τεχνητής γονιμοποίησης, με το αντίστοιχο ποσοστό για τις γυναίκες με ανεπαρκή επίπεδα ή ακόμα και με έλλειψη της βιταμίνης να διαμορφώνεται στο 34.7%.

Οι ερευνητές υποστήριξαν ότι τα παρόντα ευρήματα επισημαίνουν την ανάγκη ελέγχου των επιπέδων της βιταμίνης D σε γυναίκες που αντιμετωπίζουν προβλήματα γονιμότητας, αλλά και σε εκείνες που μπαίνουν στη διαδικασία της τεχνητής γονιμοποίησης. Μάλιστα, επισήμαναν ότι η συμπληρωματική χορήγηση της βιταμίνης D σε γυναίκες με ανεπαρκή επίπεδα ή έλλειψη αυτής μπορεί να συμβάλει στην επιτυχή σύλληψη και εγκυμοσύνη μετά από τη διαδικασία της τεχνητής γονιμοποίησης.

ΚΑΙ ΤΑ ΓΟΝΙΔΙΑ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ

Τα γονίδια μπορεί να μην είναι πανάκεια, όπως φαίνεται όμως ρυθμίζουν πολλά περισσότερα από όσα εκτιμούσαμε πως γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με επιστημονική έρευνα, την οποία παρουσίασαν ολλανδοί επιστήμονες, εντοπίσθηκε η γονιδιακή μετάλλαξη που κάνει τις γυναίκες να παίρνουν εύκολα περισσότερα – κατά μέσον όρο οκτώ – κιλά.
Η συγκεκριμένη μετάλλαξη, την οποία πιστεύεται ότι φέρει μία στις τρεις γυναίκες, τροφοδοτεί την ανάπτυξη λιπώδους ιστού και έτσι αυξάνει δυόμισι φορές τις πιθανότητες των φορέων να παχύνουν.
Στους άνδρες δεν έχει την ίδια επίδραση. Ωστόσο οι επιστήμονες αναφέρουν πως και εκείνοι έχουν το δικό τους «γονίδιο της παχυσαρκίας», το οποίο τους ωθεί να υπερκαταναλώνουν παχυντικά φαγητά.
Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Μάαστριχτ και παρουσιάστηκε στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Παχυσαρκίας, οι εργασίες του οποίου ολοκληρώθηκαν χθες στο Λίβερπουλ.

Σχεδόν το ένα τρίτο των γυναικών πιστεύεται ότι έχουν «μεταλλαγμένο» ένα τμήμα του DNA τους, το οποίο τροφοδοτεί την ανάπτυξη του λιπώδους ιστού και αυξάνει κατά 2,5 φορές τις πιθανότητες σε όσες το έχουν, να βάζουν εύκολα κιλά.

Οι άντρες, σύμφωνα με τους ειδικούς, έχουν επίσης το δικό τους «παχυντικό γονίδιο», που τους κάνει να πέφτουν με τα μούτρα στις υψηλής θερμιδικής αξίας τροφές.

Τα ευρήματα αυτά ανοίγουν το δρόμο της ελπίδας για νέα πειράματα, που θα ξεχωρίσουν εκείνους που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να «χάσουν τη μάχη με τη ζυγαριά τους» χάρη σε γονιδιακούς παράγοντες, αναφέρει το δημοσίευμα.

Επιστήμονες από το πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ μελέτησαν και ανέλυσαν το DNA πάνω από 5.000 ανδρών και γυναικών για διάστημα 10 ετών, για να εντοπίσουν τα γονίδια που ευθύνονται για την παχυσαρκία.

Ανακάλυψαν ότι ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, το MMP2, υπήρχε μόνο στις γυναίκες –και όχι στους άντρες- που έβαζαν κιλά.

Σύμφωνα με τον ερευνητή Dr Freek Bouwman, τουλάχιστον το 30% των γυναικών φέρουν το συγκεκριμένο γονίδιο.

Για τον καθηγητή John Wilding από την βρετανική εταιρεία για τη μελέτη της παχυσαρκίας, ωστόσο, προσθέτει το δημοσίευμα, δεν πρέπει κανείς να ρίχνει όλη την ευθύνη στα γονίδια. «Οι άνθρωποι πρέπει να προσέχουν τι τρώνε. Μπορεί να μην μπορείς να αλλάξεις τα γονίδιά σου, όμως σίγουρα μπορείς να αλλάξεις τις διατροφικές σου συνήθειες».

Οπως εξήγησε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Φρέεκ Μπόουμαν από το Ιδρυμα Ερευνας Διατροφής και Τοξικολογίας του Μάαστριχτ (NUTRIM), οι ερευνητές παρακολούθησαν επί μία δεκαετία 4.662 εθελοντές, καταγράφοντας τις διακυμάνσεις στο σωματικό βάρος τους.
Στο τέλος της δεκαετίας επέλεξαν δύο ομάδες: μία που είχε διατηρήσει σχεδόν σταθερό το βάρος της (απαρτιζόταν από 259 εθελοντές, οι οποίοι πήραν ή έχασαν λιγότερο από 2 κιλά) και μία που πήρε πολύ βάρος (237 εθελοντές που πήραν πάνω από 8 κιλά στη διάρκεια της δεκαετίας).
Οι ερευνητές υπέβαλαν σε γενετικές εξετάσεις τους εθελοντές που είχαν διαλέξει για να εξετάσουν εάν έφεραν ορισμένες μεταλλαγές στα γονίδια ACE, FTO, AKR1C2, TIMP4 και MMP2, οι οποίες σε προγενέστερες μελέτες είχαν συσχετισθεί με το βάρος ή με τη ρύθμισή του.

Οπως διαπίστωσαν, μια συγκεκριμένη μετάλλαξη στο γονίδιο MMP2 ήταν πολύ συχνή στις γυναίκες που είχαν παχύνει ενώ στους άνδρες που είχαν παχύνει εντοπίσθηκε συγκεκριμένη μεταλλαγή του γονιδίου FTO.

Η μεταλλαγή του MMP2 εντοπίσθηκε σε μία στις τρεις εθελόντριες που πάχυναν, ενώ οι άνδρες-φορείς του μεταλλαγμένου FTO είχαν 87% πιθανότητες να παχύνουν.
Το γονίδιο FTO, το οποίο αποκαλείται και γονίδιο του junk food, αυξάνει τη λαχτάρα για τρόφιμα πλούσια σε λίπη και ζάχαρη, με αποτέλεσμα οι άνδρες που το φέρουν να καταναλώνουν κατά μέσον όρο 100 θερμίδες περισσότερες σε κάθε τους γεύμα.
Οπως εξήγησε ο δρ Μπόουμαν, τα γονίδια της παχυσαρκίας μπορεί να είναι διαφορετικά στα δύο φύλα επειδή ελέγχονται από τις ορμόνες του φύλου.
Σε κάθε περίπτωση, οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι συγκεκριμένοι «γονιδιακοί πολυμορφισμοί» στα FTO και MMP2 «μπορεί να αποτελούν προάγγελους αύξησης του σωματικού βάρους σε διάστημα μιας 10ετίας».

Για τους άνδρες
Το γονίδιο που επιφέρει την «καταδίκη» των γυναικών μπορεί οι άνδρες να μην το φέρουν, έχουν όμως και αυτοί το δικό τους γονίδιο έσπευσαν να διευκρινίσουν οι ερευνητές. Για τους άνδρες, η ελαττωματική έκδοση του γονιδίου που ονομάζεται FTO τους αναγκάζει να πάρουν περισσότερα από έξι κιλά.
Το γονίδιο αυτό έχει την προσωνυμία «γονίδιο του junk food» και η «δουλειά» του είναι να αυξάνει την όρεξη για κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε λιπαρά και ζάχαρη. Οπως έχουν αποκαλύψει οι ειδικοί, οι άνδρες που είναι φορείς του εν λόγω γονιδίου κατά μέσον όρο καταναλώνουν 100 θερμίδες περισσότερες από αυτούς που δεν το έχουν. Σύμφωνα με υπολογισμούς που έχουν κάνει οι επιστήμονες, το επιπλέον φαγητό που καταναλώνουν φθάνει τις 2.100 θερμίδες ή τρία επιπλέον γεύματα σε μία εβδομάδα.

Οι ειδικοί εκτιμούν ότι τα γονίδια FTO και MPP2 δείχνουν προτίμηση σε συγκεκριμένο φύλο, επειδή ελέγχονται από τις ορμόνες του σεξ, δηλαδή την τεστοστερόνη για τους άνδρες και την προλακτίνη για τις γυναίκες, όπως αναφέρθηκε στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Παχυσαρκίας.
Οι σύνεδροι ανέφεραν ότι τα ευρήματα της μελέτης θα βοηθήσουν στην κατανόηση και στην ταυτοποίηση των ανθρώπων που βάζουν την επόμενη ημέρα τα κιλά που έχουν χάσει με αρκετή προσπάθεια της προηγούμενες.
Ο καθηγητής Τζον Ουίλντινγκ, από την Εταιρεία Μελέτης Παχυσαρκίας της Βρετανίας, έσπευσε να διευκρινίσει πως «δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε αποκλειστικά τα γονίδια για την υπερφαγία και τη μη απώλεια βάρους. Θα πρέπει να ενδιαφέρονται για το τι και πόσο καταναλώνουν. Και εάν δεν τα καταφέρνουν να βρουν τρόπους να αλλάξουν τη διατροφική τους συμπεριφορά».

ΔΙΑΤΡΟΦΟΓΕΝΕΤΙΚΗ : Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΤΩΝ ΓΟΝΙΔΙΩΝ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Το ανερχόμενο πεδίο που αφορά τη μελέτη των αλληλεπιδράσεων διατροφής – γονιδίων αποκαλείται διατροφική γενωμική (nutritional genomics) και υπόσχεται μεγάλη πρόοδο κυρίως στην πρόληψη αλλά και τη θεραπεία ασθενειών.

 Περιλαμβάνει δύο πεδία, τη διατροφογενωμική (nutrogenomics) και τη διατροφογενετική (nutrigenetics).

Η διατροφογενωμική μελετά το ρόλο που παίζουν τα θρεπτικά συστατικά των τροφών που καταναλώνουμε στον τρόπο με τον οποίο εκφράζονται τα γονίδιά μας. Για παράδειγμα, έχει βρεθεί ότι τα πολυακόρεστα ω-3 λιπαρά οξέα έχουν τη δυνατότητα να περιορίζουν την έκφραση κάποιων γονιδίων που είναι υπεύθυνα για την παραγωγή φλεγμονωδών ορμονών.
Επομένως, τα ω-3 λιπαρά οξέα διαθέτουν «ευεργετική» αντιφλεγμονώδη δράση επηρεάζοντας απευθείας τα γονίδιά μας.

Η διατροφογενετική ερευνά τον τρόπο με τον οποίο αντιδρά ο οργανισμός μας στα διάφορα θρεπτικά συστατικά ανάλογα με το γονιδιακό υπόβαθρο που διαθέτει. Το τι είναι καλό για τη δίαιτα ενός ατόμου δεν είναι απαραίτητα καλό για κάποιον άλλον.

Λόγου χάρη, η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ είναι ευεργετική για τους περισσότερους ενήλικες, ωστόσο για εκείνους που φέρουν μια συγκεκριμένη γενετική ποικιλομορφία, η τακτική λήψη μέτριων ποσοτήτων αλκοόλ μπορεί να αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης νόσου Alzheimer.

Με την ανάπτυξη των γενετικών εργαλείων προκύπτει η ανάδειξη του ρόλου της διατροφής στην ανθρώπινη υγεία τόσο όσον αφορά την ανάδειξή της όσο και στο πως  επηρεάζει την ανάπτυξη διαφόρων  ασθενειών.

Η σύγχρονη επιστήμη της διατροφής έχει αναπτύξει μηχανιστικά μοντέλα για την πρόβλεψη των επιδράσεων των τροφών και των θρεπτικών συστατικών

Οι γενετιστές έχουν αναπτύξει νέα εργαλεία από γενετικά τροποποιημένα κύτταρα και ζώα μέσω τεχνικών γενοτυπικής και προσδιορισμού των αλληλουχιών. 

Όμως εφόσον οι έρευνες αυτές διεξάγονται  σε μη ανθρώπινα συστήματα μπορούν να δώσουν διευκρινήσεις μόνο σχετικά με τη λειτουργία κάποιων μηχανισμών. Αποτελούν όμως μια βάση για το χτίσιμο υποθέσεων για καλά σχεδιασμένες ανθρώπινες έρευνες.

 

Τα πλεονεκτήματα των διατροφογενετικών στρατηγικών δεν σταματούν σε προσωπικό επίπεδο.

• ˜Εξετάζουν τις επιπτώσεις των γενετικών πληροφοριών ενός μεμονωμένου ατόμου και για τους στενούς συγγενείς τους,ακόμα και πιθανών μελλοντικών απογόνων

• Κατευθύνουν την έρευνα ως προς την επίτευξη της βαθύτερης γνώσης σχετικά με τους μηχανισμούς διατήρησης της διατροφικής υγείας .

Η ραβδαία συσσώρευση μιας ευρείας ποσότητας από ακριβή και εξειδικευμένα γενετικά δεδομένα επιταχύνει το ταξίδι μας σε επίπεδα που δεν μπορούσαμε να φανταστούμε προηγουμένως

Η ενότητα που ακολουθεί υπογραμμίζει τις σημαντικές προσεγγίσεις στην ανάπτυξη υποθέσεων και την εφαρμογή τους. Αναπτύσσονται συνεχώς νέες μέθοδοι  καθώς η επιστήμη της διατροφογενετικής "μεγαλώνει" εκθετικά!

Αυτό οφείλεται εν μέρη και στην διαθεσιμότητα των πληροφοριών σχετικά με την αλληλουχία του γονιδιώματος  (DNA sequencing ).